Η CIA αποχαρακτήρισε έγγραφο με πιθανή θεραπεία για τον καρκίνο 60 χρόνια μετά - Σφοδρές αντιδράσεις
Ο αποχαρακτηρισμός που έγινε το 2014, ήρθε ξανά στην επιφάνεια μέσω του διαδικτύου.
Αντιδράσεις προκαλεί ο αποχαρακτηρισμός από τη CIA, μετά από 60 χρόνια, ενός απόρρητου εγγράφου που περιέχει πιθανή θεραπεία για τον καρκίνο. Το έγγραφο, που συντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 1951 και αποχαρακτηρίστηκε το 2014, συνοψίζει μια σοβιετική επιστημονική εργασία που εξέταζε τις εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ των παρασιτικών σκουληκιών και των καρκινικών όγκων.
Η έκθεση περιγράφει πώς οι ερευνητές πίστευαν ότι και οι δύο οργανισμοί ευδοκιμούσαν υπό σχεδόν πανομοιότυπες μεταβολικές συνθήκες και συσσώρευαν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, μιας μορφής αποθηκευμένης ενέργειας.
Η έρευνα υπογράμμισε επίσης πειράματα που έδειξαν ότι ορισμένες χημικές ενώσεις ήταν ικανές να στοχεύουν τόσο τις παρασιτικές λοιμώξεις όσο και τους κακοήθεις όγκους.
Ένα φάρμακο, το Myracyl D, ήταν σύμφωνα με αναφορές, αποτελεσματικό τόσο κατά των παρασίτων της βιλχαρζίας όσο και κατά των καρκινικών όγκων, υποδηλώνοντας ότι οι θεραπείες που αναπτύχθηκαν για τα παράσιτα θα μπορούσαν επίσης να επιτεθούν στους όγκους.
Άλλες ενώσεις βρέθηκε ότι παρεμβαίνουν στην παραγωγή νουκλεϊκών οξέων, μια διαδικασία απαραίτητη για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.
Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ακόμη ότι οι όγκοι αντιδρούσαν διαφορετικά σε ορισμένες χημικές ουσίες σε σύγκριση με τους φυσιολογικούς ιστούς, ενισχύοντας περαιτέρω την αντιληπτή βιοχημική ομοιότητα μεταξύ παρασίτων και καρκίνων.
Αν και το έγγραφο, όπως αναφέρει η Daily Mail, αποχαρακτηρίστηκε πριν από περισσότερο από μια δεκαετία, πρόσφατα επανεμφανίστηκε στο διαδίκτυο, προκαλώντας την οργή Αμερικανών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι εγείρει ανησυχητικά ερωτήματα σχετικά με το γιατί η έρευνα του Ψυχρού Πολέμου που υπονοούσε πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο παρέμεινε στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών για δεκαετίες.
«Οι Αμερικανοί το ήξεραν. Το διάβασαν, το ταξινόμησαν ως ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ και το κλείδωσαν σε θησαυροφυλάκιο για 60 χρόνια», έγραψε κάποιος στο X, συμπεριλαμβάνοντας τα έγγραφα της CIA στην ανάρτησή του.
Ένας άλλος χρήστης του X έγραψε: «Η CIA ήξερε από το 1951 ότι ο καρκίνος προκαλείται από παράσιτα».
Η σοβιετική μελέτη και η ανάλυση των Αμερικανών
Ωστόσο, το ίδιο το έγγραφο δεν αναφέρει ότι ο καρκίνος προκαλείται από παράσιτα, αλλά μόνο ότι μια σοβιετική μελέτη σημείωσε βιοχημικές ομοιότητες μεταξύ όγκων και παρασιτικών σκουληκιών και παρατήρησε ότι ορισμένες ενώσεις επηρέαζαν και τα δύο σε πειράματα.
Το έγγραφο της CIA βασίστηκε σε ένα άρθρο του 1950 που δημοσιεύθηκε στο σοβιετικό επιστημονικό περιοδικό Priroda από τον καθηγητή V V Alpatov, έναν ερευνητή που μελετούσε τη βιοχημική συμπεριφορά των ενδοπαράσιτων, οργανισμών που ζουν μέσα στο σώμα ενός ξενιστή.
Αμερικανοί αναλυτές πληροφοριών μετέφρασαν και κυκλοφόρησαν το άρθρο, καθώς θεωρήθηκε ότι είχε πιθανή σημασία για τη βιοϊατρική έρευνα και την έρευνα που αφορά την εθνική άμυνα κατά τα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.
Σύμφωνα με την έρευνα που συνοψίζεται στην αναφορά, μία από τις πιο εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στα παρασιτικά σκουλήκια και τα καρκινικά κύτταρα ήταν ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούν τον μεταβολισμό τους. Τα παρασιτικά σκουλήκια που κατοικούν στο ανθρώπινο έντερο βασίζονται κυρίως στον αναερόβιο μεταβολισμό, δηλαδή παράγουν ενέργεια χωρίς να απαιτούν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου.
Τα καρκινικά κύτταρα φαίνεται να συμπεριφέρονται με παρόμοιο τρόπο, χρησιμοποιώντας συχνά τροποποιημένες μεταβολικές οδούς που τους επιτρέπουν να επιβιώνουν σε περιβάλλοντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο μέσα στο σώμα.
Μεταβολικές ομοιότητες και συσσώρευση γλυκογόνου
Tόσο τα παράσιτα όσο και οι όγκοι παρατηρήθηκε ότι συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, ενός μορίου που χρησιμοποιείται από τα κύτταρα ως ενεργειακό απόθεμα. Η συσσώρευση αυτή υποδήλωνε ότι οι δύο τύποι ιστών λειτουργούν υπό ασυνήθιστες μεταβολικές συνθήκες σε σύγκριση με τα υγιή κύτταρα.
Οι ερευνητές κατέταξαν αυτούς τους ιστούς σε έναν μεταβολικό τύπο που αποκαλείται «aerofermentor», όρος που χρησιμοποιήθηκε από τον Γερμανό επιστήμονα Th. Brand για να περιγράψει οργανισμούς που μπορούν να παράγουν ενέργεια ακόμη και όταν τα επίπεδα οξυγόνου είναι χαμηλά και να επιβιώνουν ακόμη και σε περιβάλλον χωρίς οξυγόνο.
Αυτή η διπλή μεταβολική ικανότητα ενδέχεται να βοηθά τους όγκους να επιβιώνουν σε πυκνά κύτταρα όπου η παροχή αίματος είναι περιορισμένη.
Πειραματικά φάρμακα
Οι Σοβιετικοί επιστήμονες επεσήμαναν επίσης πειραματικά φάρμακα που φάνηκε να επηρεάζουν παράσιτα και όγκους με παρόμοιο τρόπο. Ένα παράδειγμα που αναφέρεται στο έγγραφο της CIA είναι το Myracyl D, μια ένωση που συντέθηκε το 1938 από τον Γερμανό χημικό H. Mauss. Το φάρμακο είχε ήδη δείξει αποτελεσματικότητα κατά της bilharzia, μιας παρασιτικής νόσου που προκαλείται από αιματόβια σκουλήκια, ενώ σύμφωνα με τη σοβιετική έρευνα έδειξε επίσης δράση εναντίον κακοήθων όγκων.
Μια άλλη ένωση που εξετάστηκε στην αναφορά ήταν το Guanozolo, ένα μόριο παρόμοιο με τη γουανίνη, το οποίο παρεμβαίνει στην παραγωγή νουκλεϊκών οξέων, δηλαδή των χημικών δομικών στοιχείων του DNA και του RNA. Σε εργαστηριακές δοκιμές η ουσία αυτή κατέστειλε τη σύνθεση νουκλεϊκών οξέων σε ορισμένους μικροοργανισμούς αλλά και σε καρκινικούς όγκους που είχαν αναπτυχθεί σε ποντίκια.
Επειδή τα καρκινικά κύτταρα χρειάζονται ταχεία αντιγραφή DNA για να διαιρούνται ανεξέλεγκτα, η παρεμπόδιση αυτής της διαδικασίας μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων.
